Gevaren van Uranium

Uraniumontginning, -malen en kernproeven brengen ernstige gezondheids en milieugevaren met zich mee. Inheemse Amerikaanse gemeenschappen hebben op disproportionele wijze geleden aan de gevolgen hiervan, sedert het begin van de uranium operaties van de V.S.

Kernenergie is momenteel opnieuw aan een opmars bezig, omdat het (ten onrechte)wordt gezien als een oplossing voor het klimaatprobleem en de opwarming van de aarde. Hieruit volgt dat de prijs van uranium de hoogte in gaat, wat een wereldwijde groei, aan een alarmerend ritme, van mijnen tot gevolg heeft. Er wordt gedacht om mijnen die gesloten waren sedert het einde van de koude oorlog, opnieuw te openen. Deze mijnen uit het verleden hebben ernstige gezondheids- en milieuschade aangebracht aan de mensen die in de omgeving wonen en aan hun land, en veel van het radioactieve afval van de mijnen moet nog behoorlijk opgeruimd worden. Het verder uitbaten van deze mijnen zal verwoesting betekenen voor de lokale bevolking.

Kernenergie is geen oplossing en brengt meer schade teweeg dan goeds. Het creëert langdurige problemen met lange gevolgen.

  • Kernenergie is op geen enkele wijze efficient. Iedere stap in de nucleaire keten met ontginning, malen en verrijken van uranium, de constructie van kerncentrales en de behandeling en berging van radioactief afval zijn enorm energieintensief en veel van deze energie wordt geleverd door fossiele brandstoffen. In vergelijking met windenergie stoot kernenergie 3 à 4 keer zoveel CO2 uit per eenheid geproduceerde energie als je rekening houdt met de volledige brandstofcyclus.
  • Uraniumontginning brengt hoge gezondheidsrisico’s mee voor de arbeiders, waarvan de meerderheid inheemse Amerikanen zijn, die te werk gesteld zijn in laagbetaalde jobs. Ze worden blootgesteld aan stof en radioactief radon gas, wat een risico betekent voor longkanker. Als voorbeeld: in de Verenigde Staten zijn 87% van de gevallen van longkanker een gevolg van roken. Bij mijnwerkers in ondergrondse uraniummijnen echter wordt geschat dat 70% van de gevallen van dood door longkanker bij nietrokende mijnwerkers en 40% van de longkankers bij rokende mijnwerkers het gevolg zijn van de stoffen die teweeg gebracht worden door het radioactief verval van radon.
  • Uraniumontginning veroorzaakt ernstige milieu- en gezondheidsschade aan het omgevende land en de bewoners. In de loop van de mijnoperaties worden grote volumes besmet water uit de mijn gepompt en geloosd in rivieren en meren, langs waar het in het milieu terechtkomt. Door de ventilatie van de mijnen, hoewel een goede zaak voor de mijnwerkers, komen radioactief stof en radon gas vrij in de atmosfeer, wat het risico verhoogt op longkanker bij de omwonenden. Bergen van afvalrots bevatten vaak hoge concentraties van radionucliden vergeleken tot normale rots. Deze afvalbergen blijven een bedreiging voor mensen en het milieu, ook nadat de mijnen gesloten zijn, doordat er verder radon gas en doorgesijpeld water uit vrijkomen, die radioactieve en toxische materialen bevatten. .

    De hierboven vermelde problemen die voortkomen uit de uraniumontginning zijn maar een fractie van de totale impact ervan. De inheemse volkeren in Amerika, die in contact kwamen met situaties gerelateerd aan uranium, hebben disproportioneel schade ondervonden. Het aantal mensen die werkelijk voordeel halen uit de uraniumontginning is heel klein in vergelijking met het grote aantal mensen die er schade van ondervinden. Dit is een geval van milieuracisme, waar het grondgebied en de gezondheid van inheemse mensen in Amerika vernietigd worden door de exploitaties van winstzoekende regering en bedrijven.