Home

Kernproeven in Nevada

In 1950 werd begonnen met het testen van kernwapens in het Nevada Test Gebied (Nevada Test Site), op land dat behoort tot de Western Shoshone indianen. Een groot deel van het gebied van Nevada was in 1863 gegeven aan de Western Shoshone indianen onder het Verdrag van Vrede en Vriendschap in Ruby Valley, Nevada.. In deze overeenkomst werd het voorouderlijk land van de Western Shoshone afgebakend, waarbij vastgelegd werd dat het land gemeenschappelijk kon gebruikt worden door de regering en de indianen, met behoud van het feit dat de Western Shoshone de bezitters waren van het land. Het land werd voortdurend gebruikt door de V.S. regering, bedrijven, mensen die er zich vestigden, en in 1951 dienden de Westen Shoshone Te-Moak Tribal Council (stamraad), een groep die niet representatief was voor het volledige Westen Shoshone volk een eis in met de ICC (Indian Claims Commission) om compensatie te vragen van de V.S. regering voor de aangebrachte schendingen van het land.. De meerderheid van de Shoshone mensen, vertegenwoordigd door de National Council, waren hier tegen, maar de eis werd wel gesteld. Het ICC stelde dat de $26 miljoen die aande Western Shoshone werden gegeven door de V.S. regering een betaling was voor hun land en dat alle claims van de Western Shoshone van hun land hierdoor niet meer geldig waren. In plaats van het ontvangen van geld als een compensatie voor schade aan het land, ontnam het gerechtshof aan de Western Shoshone de ‘land title’, m.a.w. het bezit en beheer van het land. De Western Shoshone houden tot vandaag vol dat er nooit een overdracht van landeigenaarschap is geweest en dat ze nog steeds een claim hebben op dit land dat ze Newe Segobia noemen. . De onzekerheid over het eigenaarschap van het land en het gemak waarmee de regering profiteerde van de indianen, dragen ertoe bij dat het Shoshone land voortdurend uitgebuit wordt.

Atmospherische kernproeven (kernproeven die in de open lucht uitgevoerd warden) begonnen in 1951 op de 3.500 vierkante kilometers grote Nevada Test Site. Deze kernproeven werden verder gehouden tot het Limited Test Ban Treaty in 1963 wat alle kernproeven verbood in de atmosfeer en onder water en in de ruimte. Vanaf dan werden de kernproeven ondergronds uitgevoerd. De schade die teweeggebracht door meer dan 40 jaar kernproeven is uitvoerig, en heeft niet alleen de Western Shoshone getroffen maar de totale bevolking van het land. De meer dan 300 bovengrondse kernproeven hebben een cumulatieve explosiekracht van 138.600 kiloton, en door verschillende wetenschappers werd vastgesteld dat hierdoor tot 2,5 miljoen mensen zouden gedood worden, dat ze 1 miljoen kinderen met afwijkingen zouden veroorzaken, en 1 miljoen miskramen. Een andere dokter traceerde de toename in de dood van zuigelingen en kinderen en van leukemie in de gebieden ten noorden van New York die door de wind de radioactieve straling uit Nevada kregen. De schade die door de testen werd veroorzaakt werd doodgezwegen en genegeerd door de regering en vele mensen stierven van kanker. Er is geen opvolgingsonderzoek geweest over de gezondheids- en milieueffecten van de 928 kernwapens die getest werden tussen 1951 en 1992. Als zo’n rapport zou bestaan zou het waarschijnlijk duizelingwekkend zijn. Inheemse mensen zoals de Western Shoshone zijn nog meer onderhevig aan de gevaren van kernproeven en fall-out door hun traditionele levensstijl en afhankelijkheid van lokaal voedsel, melk, wild, welke alle radioactieve besmetting opnemen.

In recenter jaren hebben de Verenigde Staten ondergrondse subcritische testen uitgevoerd op de Nevada Test Site. De regering beweert dat dit niet in strijd is met het Algemeen Test Stop Verdrag dat in 1992 werd afgesloten. Subcritische kernproeven zijn te vergelijken met echte kernproeven in de zin dat ze dezelfde radioactieve materialen gebruiken zoals plutonium. De materialen worden onderworpen aan een zeer explosieve ontploffing, maar er is geen zichzelf onderhoudende splijtingsreactie van radioactief materiaal, zodat de implosie niet de critische massa bereikt. De explosies zijn volledig gecontroleerd, maar als er iets mis zou gaan zou de explosie radioactieve deeltjes in de omgeving kunnen verspreiden. Hoewel de Shoshone al vele jaren niet meer te maken hebben met kernontploffingen in open lucht met paddestoelwolken, hebben ze toch hun land niet terug. Zolang de V.S. regering het gebied opeist als haar eigen bezit, hebben de Western Shoshone en andere indianen weinig controle over de toekomst van hun overleving en hun gezondheid. Zo was bij voorbeeld gepland om in de zomer 2006 een niet nucleaire test uit te voeren, met een ontploffing, op de Nevada Test Site, van een bom met 700 ton chemische stoffen. Deze ontploffing zou sterk genoeg geweest zijn om een paddestoelwolk te creëren en het radioactief stof dat zich in de bodem van de test site bevindt, te verspreiden doorheen heel het gebied, inclusief Las Vegas. De test, genaamd Divine Stroke, werd uitgesteld tot 2007 en uiteindelijk geannuleerd, als gevolg van protesten en sterke bezorgdheden over de veiligheid ervan. Door dit incident wordt aangetoond dat het risico in de toekomst voor nucleaire en explosieve testen nog steeds bestaat en dat hierdoor de gezondheid van de natie bedreigd blijft.